باران اسيدی ۶

 

تقديم به روح پاك پدر مسعود اسدپور :<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

( و به اميد اين كه روزي شفاعتمان كند )

 

 

مانده ام ميان قرآن و كبوتر

شمشير و گل محمدي

از خاطره نخلهاي سربريده

تا امتداد خيابان « ولي عصر »

يك شب فراموشي راه بود

چقدر به حاجي گفتيم بمان

حاجي يك روز هم در « تهران » نماند

داشت پرنده مي شد

آخرش هم يك روز در ارتفاعات « بانه »

پرپر زد و مرد !

 

                     ***

 

« حاج محسن » هم در خط مقدم بود

اما دلش در « وزارت سپاه » مي تپيد !!

 

                     ***

 

هيچ كس فكر نكرد

كه چرا « صادق » كه نوحه هايش دل بچه ها را كباب مي كرد

و توي گور مي خوابيد !!

و پا برهنه

          روي ريگهاي داغ جبهه مي دويد !!

          و خدا خدا می کرد

و بچه هاي صادق جبهه را اجير مي كرد

                                    براي شهيد شدنش دعا كنند !!

خدايي نشد !

بالا نرفت !

 

                     ***

 

ما و سردار سرتيپ ها سنگين شده بوديم

اين دل لعنتي يك رابطه اي با زمين داشت 

كه « عزرائيل » حيفش مي آمد

                                         خدا شهيداني مثل ما داشته باشد !!

بعضي سنگرها آن قدر آماده شهادت بودند

كه با سه تركش به آسمان مي رفتند

اما سنگرهايي مثل سنگر ما

                     مثل سنگر مسئولين تبليغات گردان ها

                     مثل سنگر امام جماعت ها

                                                                         موشك هم مي خورد

                                                                         اما به آسمان نمي رفت !!

 

                     ***

 

سلام بر « شريح قاضي »

سلام بر « علي ابن ابيطالب »

اسلام امروز اسلام شخصيت هاست

« حاج محسن » را كه نمي شود زندان كرد !!

 

                     ***

 

ياد « شهيد رجايي » به خير !

خيلي ها هنوز او را نبخشيده اند !!

عيب اصلی اش اين بود که مردم را بد عادت کرد !!

شايد او اولين كسي بود

ــ در تاريخ رياضيات اين مملكت ــ

   كه ثابت كرد دو دو تا ممكن است چهار هم بشود !!

اما حالا دو دو تا 123 هم مي شود  !!

اما هيچ كس نيست سؤال بكند !!

    هيچ كس نيست تعجب بكند !!

 

                     ***

 

« فرهاد كنجكاو » كتاب سوم

حالا خوب مي داند

كه كرم ها از كجا در مي آيند !!

و چرا كتب فارسي راهنمايي

            - از تمام تاريخ شعر نوي فارسي –

               فقط « آب را گل نكنيد » را دشت كرده اند !!

 

                     ***

 

امروز آخرين روز دنيا است

همه آرامند

و به جمع كردن گوش ماهي

و ساختن مجسمه هاي شني عادت كرده اند

مجسمه هايي كه آب زير پاهايشان را خالي مي كند !

 و با خزه و شن مي شويد

                         و با خود مي برد !

 

 

/ 18 نظر / 46 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ف بوم

فرهاد کنجکاو رو گفتی. به این پتروس فداکار بگو انگشتشو جای سوراخ سد کرده یه جای دیگه. هر چی داد میزنیم نمیشنوه

غزل متفاوت

قابل توجه همه دوستان وعلا قه مندان غزل(فراخوان مباحث تئوريک پيرامون غزل) منتظرشماييم.اگر لطف کنید ولینک بدهید وخبر کنید ممنون می شویم وجبران می کنیم.یا علی مدد

محمد

سلام وبلاگ شما رو يکی از دوستان بهتر از برگ گلم به من معرفی کرد.من هم همانند شما میگویم که ای کاش مردم (با احتساب خودمان)بيشتر مي انديشيدند ای کاش!!اسلام امروز اسلام شخصيت هاست آری عزيز اما ///ديگر سياوشی نمانده که از خون پاک او .....پر سياوشی برويد و ما را شفا دهد/// پس باید کاری دگر کرد باید نان را قسمت کرد/باید پپسی را قسمت کرد/ باید باغ ملی را قسمت کرد/ باید شربت سیاه سرفه را قسمت کرد درد من این است که {آنمرد از صبح تا شب کار میکند سبد آن مرد همیشه خالیست} طبعتان لطيف و زيباست شعر رد کفش زنی با شماره ۳۶...! قشنگ بود موفق و پيروز باشيد......يا حق.....

ناآرام

ما هم خواندیم فقط به یاد گذشته ها

قاف

سلام فرامرز. اگر ميدونستم قراره امروز بيای روزنامه، صبح يه کم کمتر می خوابيدم ـ خواب لعنتی ـ صفحه ات رو قشنگ کار کردم. می تونستم سيم ثانيه ببندمش ولی چون تو بودی بيشتر روش کار کردم از بين ۶ تا عکس اونی رو انتخاب کردم که بيشتر علامت تو باشه. يادت ۴۰۹ بوديد دهن ما سرويس شد تا اطاق رو خالی کرديد تا ما بيايم اون اطاق. يادته؟

kottou

اي تو برشه بو كه بي دم و دمدوله ده بار امده و پزده سالس كه ورپا بنستيدي. ماخ هچ. دگه بنظرم بن نظامم بنمي. شمار بخدا اندكه افتو كنه گه لحظيه تنم پتوي كنم.

senior

بالاخره اين روزنامهء دانشگاه هم به يه دردی خورد... بعد از اون شعری که چند ماه پيش توی دانشگاه خونديد( و مخصوصا اون تيکه: من خون ميرينم و تو تازه می فهمی که زخم معده ام عود کرده است ) خيلی دوست داشتم که يه لينکی به شما پيدا بشه... وقت کرديد به ما هم سر بزنيد

محسن اشتياقي

سلام ... سبک نريز! اگر طاقت مرا داری...و ضربدر بزن از قصد روی هشیاری.... تو عجب آدمی هستی ها! نمیگی با این شعرا مارو میبری اون دور دورا؟ ممکنه یهو گم بشیم برنگردیم؟! دلم برات لک زده باور می کنی؟! به ملیحه هم سلام برسون. زنده باشی

Hamed

ia hossein!

Z

سنگين تر از آن بود که بتوانم هضم کنم اين نگاه خاکستری را ...