گوشه ای از ساق سفيد

 

 

جامعه « تهران » جامعه اي است كه در عمده مناطق در سطح مقبولي از تكامل اطلاعات (سطح Knowledge ) قرار دارد و طبيعتا" عمل هايش كه منجر به پديده ها يا رخدادهاي اجتماعي مي شود و يا عكس العمل هايش به اين پديده ها و رخدادها، نمي تواند ناآگاهانه و غريزي باشد، از سوي ديگر طنز بيان تلخ واقعيت هاي اجتماعي يا به عبارتي بيان واقعيت هاي تلخ اجتماعي است.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

امروز جامعه شهري ما و مخصوصا" « تهران » آن چنان صريح و تلخ با وقايع اجتماعي برخورد مي كند كه از منظر من، بيان بي پرده و دستكاري نشده وقايع و رخدادهاي پيراموني، خود بزرگترين طنز و شعر اجتماعي مي تواند باشد.

از تلخي اين شعر پيشاپيش عذر مي خواهم  و آن را تقديم مي كنم به  تمام « خطي هاي مسير ولي عصر ـ تجريش » كه ضرب آهنگ صداي خشن و كشدارشان زير اتاق كارم هر دو دقيقه يكبار مي كوبد :

« تجريش ... اتوبان ... پارك وي » ...

 

 

۱-روسري قرمز

روسري نارنجي

شلوار چسب

گوشه اي از ساق سفيد

                        هيچكدام فرقي نمي كند

                                    وقتي همكاران آدم خواجه باشند

                                            هم فاميلي ها

                                            هم شهري ها

                                            همه مردهايي كه دور و برت هستند

كاشكي به اندازه « ه » خواجه دل داشتند

كاشكي به اندازه « ه » خواجه دل داشتند

                                    فرقي نمي كند حالا همه خواجه اند

                                                                    يا خواجه شده اند

                        اي تف به گور جنگ

                        اي تف به گور انقلاب

                        اي تف به گور بازسازي!!

                        اي تف به گور « فائزه هاشمي»

صراحت چيز خوبي نبود

آن هم براي مردهای حريص

 

ما صريح شديم

            و مردها نامرد!!

***

۲- در انتظار فرو ريختنم

در انتظار « كريستال » در بالكن آخر « اكباتان » ...

      و چقدر خدا نزديك تر است!!

و تو چه مي فهمي؟!

                        كه با يك پسر خوش تيپ خوابيدن

                                                بعد از « كريستال » چه مزه اي مي دهد!!

                                                بعد از « حشيش »

                                                شعر نوشتن

                                                شاشيدن

                                                و آبروي يك خانواده سنتي چندش آور را بردن !

و « دادگاه ارشاد » را ديدن

سقط جنين را تجربه كردن

 

تو چقدر مي فهمي؟!

    و چه مي فهمي؟!

                            دردهاي ما اين است

                           بالاتر از سياهي هم رنگ هايي هست

                                   كه تجربه نشده اند

                                   يا شما تجربه نكرده ايد!

***

۳- ... و بعد بگذار از يك پنجشنبه فراموش نشدني در « پارك لاله »

                                                                         برايت بگويم

كه مادر شصت ساله « كتي » را ديدم

                        كه با يك پسر جوان قرار داشت

                        كه از تمام پسرها و دخترهايش جوان تر بود.

و با او به خانه مجرديش در « سعادت آباد » رفت

و زن هاي كوچه و مجتمع ،

                                      چقدر حسرتش را مي خوردند!!

                       

و تو چه مي فهمي؟!

                        كه يك پيرزن چقدر بايد جذاب باشد

                                                 كه چنين هم خوابه اي را تور كند

و تو چه مي فهمي؟!

                        چنين هم خوابه اي براي يك پيرزن

                                                         چقدر ايده آل است

                                                         و فراموش ناشدني ...!!

***

۴- شب ... ،

ساعت از نيمه گذشته است

زير « پل كريم خان زند »

پسرهاي تازه بالغ

با گوشواره هاي خوشگل

                                    چشم انتظار يك شب نه چندان غرور آفرين

/ 72 نظر / 31 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ثانیه های ابدی ـ بهمن محمدزاده

از شعر تلخ و عریانت لذت بردم ... چند غزل هم مهمان من باش از خانه تا کوچه، خیابان، شهر برخیز خود را نشاندی تو خودت خود را برانگیز

محمود گودرزی

يک سال گذشت و هنوز ننوشتی! مواظب خودت و مليحه باش.

ايمان

انگار سالهاست دل رفته ازياد هرچی که خوبيست جا مونده در باد افسوس که ما را نامی نمانده جز ترک اين دير راهی نمانده يک روز تنها با خود بگفتم اين رسم ما نيست رفتيم... از ياد به من سر بزن

نصر

نيستی نکنه خور رفتی !!!!!!

صديقه حسينی

دوست عزيز سلام! با يه غزل و ترانه ای از اولين بارهايم به روزم و منتظر حضور و نظراتتان!تا بعد...

آشفته

سلام. واقعا متاسف شدم از خوندن مطالبتون

مريم

يه شعری خوندم شايد خوشت بياد: از حباب نازک گردسوز تا شيشه شش ميل بخاری راه درازيست! سخت بود اما حالا ديگر زود نمی شکنم! سیما حجازی خب من چی کار کنم؟

Tata

کی گفته بده آدم خودشو بفروشه؟ کی تعيين کرده که چی خوبه و چی بده؟ کی می دونه تو دل اونی که فقط اين کارو بلده چی ميگذره؟ چرا متاسف می شيد؟ چرا با خودتون فکر می کنيد که من چقدر آدم خوبيم و بعد خدا رو شکر می کنيد و می ريد راحت می خوابيد؟ چرا؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

محمد روحانی ( نجوا کاشانی)

سلام ، میلاد مولود کعبه ، و روز پدر مبارک باد چشم انتظار نقد و نگاهم به راهتان گر بگذرید ، جان به فدای نگاهتان