باران اسيدي
یکشنبه ٢٦ مهر ۱۳۸۳

آخرين باران اسيدی

 

مجموعه « باران هاي اسيدي » كه در مجموعه دست نوشته هاي من از « باران اسيدي 2 » آغاز شد ( چرا 2 ؟!  را اگر صحبت نکرده ام ، بعدا صحبت مي كنم ) تا « باران اسيدي 13 » كه همين شعر باشد ، پيش رفت و هر كدام در مقطع و شرايط زماني خاصي گفته شد ، مشهورترين آن ها « من مانده ام چگونه مي شود بين انقلاب و ولي عصر ارتباط برقرار كرد !! » ، « سينما آزادي » و « حاج محسن » هنوز در خاطره عمده بچه هاي هم دانشگاهيم ( شريف ) كه عمده مخاطبين تمام اين سال هاي من بوده اند ، به لطف آن ها و نه به قو ت كارها ، ساري و جاريست ، حتي آدم هايي هستند كه آن ها را بهتر از خودم مي خوانند و يا قسمت هاي عمده اي از آن ها را حفظ هستند و اين تمام اندوخته من است و كافي هم هست ! و يادآوريش شادم مي كند ، تقديم به تمام آن احساس هاي پاك كه بر سر آن پيمان رفت و خاكستر و خاكستر و خاك سرد ... !!

و چه بگو يم كه هر چه بيشتر گزافه تر !!

 

  

من بوي شك و « گل گاو زبان » مي دهم

مادر تا كي تو بايد هر ناشتا 17 ركعت نماز مستحبي ( ! )بخواني

و هيچ نداني كه

        چرا « فرهاد»ت در انتظار « شيرين » چون شمع سوخته است!

پروانه هاي باردار معاصر...!!

پروانه هاي بي عفت ... !!

پروانه هاي بي حيا !!

و شمع ها :

        شمع هاي شيك پوش!!

        شمع هاي شماره اي

        شمع هاي زنگوله اي

        شمع هاي يك لايه ، دو لايه ...!!

شمع هايي كه از ازدحام پروانه هاي دور و برشان دارند خفه مي شوند!!

شمع هايي كه از سوزاندن پروانه هاي دور و برشان

                                        به حيات روشن ( ! ) خود امتداد مي دهند!!

و گل ها :

        گل هاي هرزه !!

        گل هاي بي عار !!

        گل هايي كه ازدحام خارهاشان  از ازدحام گلبرگهايشان افزونتر است !!

                                                          ***

مادر تا كي بايد طول بكشد كه من به  تو بگويم :

                كه شمعي  شدم مثل تمام اين شمع ها

                                                        و دست ودلم لرزيد !

                و پروانه اي دور و برم چرخيد مثل تمام اين پروانه ها

                                                        و  دست و دلم از من نبود !

                و گلي مثل تمام اين گل ها ...

                                                        و دست ودلم سوخت !

و حالا به خواستگاري كدام يك از اين گل ها مي خواهي برايم بروي مادر ؟!

گل هاي مصنوعي!

گل هاي آغشته به ادكلن هاي شهوت زا !!

گل هاي دست به دست چرخيده شده

                        لهيده شده !!

گل هاي «17000  تومني » در ايستگاه هاي مشكوك خيابان « ولي عصر » !!

گل هايي كه گلبرگ هاي خود را آن قدر نازك كرده اند

                        كه تخمدان هايشان هم قابل رويت است !!

گل هايي كه در باتلاق هاي 13 طبقه شهرك « پاس »

                آن هم از آب هاي مشكوك و ملتهب شوفاژهاي كركره اي تغذيه مي كنند !!

گل هايي كه سرشان به سمت موقعيت « هشت كتاب » مي چرخد !

گل هايي كه در دكه هاي تلفن

                در فراخنايي از وقت هاي خالي !!

                        رنگ مي بازند يا رنگ عوض مي كنند يا رنگ به رنگ مي شوند !!

و اگر از اين همه تحرك اين گل ها تعجب كرده اي

بايد به تو بگويم

        كه آن ها هيچ وقت ريشه نداشته اند ...

            آن ها هيچ وقت در هيچ خاكي ريشه نداشته اند !!

                                                     ***

و حالا به خواستگاري كدام يك از اين گل ها مي خواهي برايم بروي مادر ؟!

اين جا هيچ كس با افكار قديمي و كهنه تو پيدا نمي شود !!

                        كه نماز بخواند !

                        كه روزه بگيرد!

                        كه  پيش  پسرهاي تازه بالغش روسري سرش بكند!

                                و آش نذري بپزد !

                                و ...

                                                         ***

زن هاي معاصر :

با تلفن غذا سفارش مي دهند !!

با تلفن كارگر براي شستن ظروف و در و ديوار خانه استخدام مي كنند !!

با تلفن خودشان را معاينه مي كنند!!

و با تلفن – به عنوان زاپاس –

        براي سال هاي تنهايي

                يك « بوي فرند » تر و تازه دست و پا مي كنند !!

                                                           ***

 و حالا به خواستگاري كدام يك از اين گل ها مي خواهي برايم بروي مادر ؟!

 

گل هاي معاصر  :

                        ... !!

 

 

تهران - زمستان 1376

فرامرز حجازی

خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]